Paggamit at pamamahala ng Ratio Ratio

mga ratio ng utang

Sa sistemang pang-ekonomiya na nananaig ngayon, maraming bilang ng mga instrumento at tool upang magsagawa ng lahat ng uri ng mga negosyo at pamumuhunan sa buong mundo. Gayunpaman, upang makalikom mula sa isang maliit na negosyo, upang matiyak ang pangangalaga ng isang pinagsama-sama na kumpanya, Napakahalaga na malaman naming hawakan ang ilan sa mga instrumentong ito nang perpekto, upang payagan nila kaming matiyak ang pinakamainam na paggana ng aming kumpanya at negosyo.

Para sa mga taong nakakaalam tungkol sa paksa, walang sinuman ang mabibigong magrekomenda na bigyan namin ng espesyal na pansin ang pamamahala ng ratio ng utang, isang kaalaman na mahalaga upang maisakatuparan ang anumang pagkukusa sa negosyo.

Ano ang ratio ng utang?

Ang ratio ng utang ay isa sa pinakalawak na ginagamit na mga ratio sa financing ngayon. Ang dahilan dito ay isa ito sa mga instrumento na nagpapahintulot sa pagkuha ng napakahalagang impormasyon upang masukat at i-calibrate ang kalusugan sa pananalapi ng isang kumpanya. Talaga, ang ratio ng utang pinapayagan kaming sukatin ang pinansiyal na leverage, iyon ay, ang maximum na halaga ng utang na maaaring hawakan ng isang naibigay na kumpanya. Sa isang tiyak na paraan, ipinapahiwatig ng proporsyong pampinansyal ang panlabas na financing na mayroon ang kumpanya.

Upang magkaroon ng isang pinakamahusay na ideya ng kung ano ang ipinahihiwatig ng ratio ng utang, dapat isaalang-alang na habang sinusukat ang pagkakautang, upang ilagay ito sa isang tiyak na paraan, mula sa pagpapakandili ng kumpanya sa mga third party, ginagamit ang ratio ng utang upang tukuyin sa kung anong degree o lawak ang nakasalalay sa kumpanya sa iba't ibang pagpopondo mga entity, tulad ng mga institusyon sa pagbabangko, mga shareholder group o kahit iba pang mga kumpanya.

Ang isa pang paraan upang maunawaan ang konseptong pampinansyal na ito ay mula sa sumusunod na paliwanag.

Una kailangan mong isaalang-alang kung ano ang ibig sabihin ng ilang mahahalagang konsepto, tulad ng: mga assets, pananagutan, o equity.

Ang mga assets ay bumubuo ng kabuuang halaga ng lahat ng pag-aari ng isang kumpanya o pakikipagsosyo sa negosyo; Sa madaling salita, ito ang maximum na halaga na maaaring magkaroon ang kumpanya sa pamamagitan ng maraming mga pag-aari at mga karapatan na pagmamay-ari nito, na syempre ay maaaring mai-convert sa pera o iba pang katumbas na paraan, na nagbibigay ng pagkatubig para sa kumpanya. Ang mga pananagutan, sa kabilang banda, ay kumakatawan sa lahat ng mga panlabas na mapagkukunan na maaaring makuha sa pamamagitan ng iba't ibang mga pagkakataon, iyon ay, ang kanilang financing.

Sa ganitong paraan, masasabing habang ang mga pananagutan ay binubuo ng mga assets at mga karapatan sa pananalapi, ang mga pananagutan ay binubuo ng mga obligasyon sa kredito, iyon ay, mga utang at pagbabayad na kailangang gawin, alinman para sa mga pautang na nakuha sa mga institusyon sa pagbabangko o pagbili na ginawa. Sa kredito kasama ang iba`t ibang mga tagatustos.

ratio

Sa madaling salita, ang pananagutan ay kumakatawan sa lahat ng inutang ng kumpanya sa mga ikatlong partido, tulad ng mga bangko, buwis, suweldo, tagapagtustos, atbp. Huling meron kami netong halaga ng kumpanya, na, tulad ng maaaring ipahiwatig ng pangalan nito, lahat ng net na mapagkukunan na mayroon ang kumpanya, na isinasantabi ang halaga ng pananagutan, iyon ay, Inaalis ang mga assets ang halaga ng lahat ng mga utang na kailangang bayaran, kung saan ang netong halaga ng isang kumpanya ay nakuha sa pamamagitan ng pagbawas ng mga pananagutan mula sa mga assets. Halimbawa

Kapag alam natin ang ilang mahahalagang kahulugan sa paligid ng ratio ng utang, Sa paglaon, maaari na nating isaalang-alang na sa karamihan ng mga kaso, maraming mga kumpanya ang humahawak sa panlabas na mapagkukunan ng financing, iyon ay, gumagamit sila ng mga pautang at kredito kapag nasa mga panahon ng exponential na paglago o kapag pinangasiwaan nila ang isang mahusay na pagkakaiba-iba ng mga negosyo, halimbawa: upang tustusan ang pamumuhunan o masakop ang mga pagbabayad para sa ilang mga kasalukuyang gastos; dahilan kung bakit kailangan nilang umasa sa mga utang sa iba't ibang mga institusyong pampinansyal, mga tagapagtustos at iba pang mga kumpanya.

Kaya, ang ratio ng utang ay maaaring maunawaan bilang pagkakaiba sa pagitan ng panlabas na financing at sariling mapagkukunan ng kumpanya, upang posible malaman kung ang utang na nakakontrata sa kumpanya ay maaaring mapanatili sa pamamagitan ng mga mapagkukunang mayroon ito. Kapag napansin na ang kumpanya ay wala nang mga paraan upang malutas ang isang tiyak na utang, pagkatapos ay pipiliin na iwanan ang pamamaraang ito sa financing, upang maiwasan ang pagkakaroon ng mga problema sa mga pagbabayad sa hinaharap na dapat bayaran. Ito ay kung paano ang ratio ng utang ay maaaring maging isang napaka-kapaki-pakinabang na instrumento, na kung ginamit sa isang responsable at disiplinadong paraan, ay nagsisilbing iwasan ang mga sagabal sa pananalapi na maaaring maging sanhi ng buong pagkawala ng isang kumpanya o negosyo.

Paano binibigyang kahulugan ang ratio ng utang?

Kapag ginagamit ito instrumento sa pananalapi, dapat tandaan na sinasabi nito sa atin kung gaano karaming euro ng panlabas na pagpopondo ang kumpanya ay para sa bawat euro ng equity kailangan mong matugunan ang iyong iba't ibang mga obligasyong pampinansyal. Sa madaling salita, ipinapahiwatig nito ang porsyento ng kabuuang halaga ng mga utang ng kumpanya, na may kaugnayan sa mga mapagkukunang mayroon ito upang mabayaran ang kani-kanilang mga pagbabayad.

Sa ganitong paraan, kung mayroon tayo isang ratio ng utang na 0.50, ipinapahiwatig nito na ang mga panlabas na mapagkukunan, iyon ay, ang pagtustos sa pamamagitan ng mga pautang at kredito ay bumubuo ng 50% ng sariling mga mapagkukunan ng kumpanya. Sa madaling salita, kung ang ratio ng utang ay 0.50, nangangahulugan ito na para sa bawat 50 euro ng panlabas na financing, ang kumpanya ay may halos 100 euro ng sarili nitong mga mapagkukunan.

Sa pagsasagawa, ang pinakamainam na halaga ng ratio ng utang Marami silang nakasalalay sa uri ng kumpanya, ang ideolohiyang pampinansyal na pinamamahalaan nito, ang laki at ang kabuuang mga mapagkukunang mayroon ito upang harapin ang anumang uri ng kaganapan. Gayunpaman, karaniwang ang karaniwang tinatanggap na pamantayan para sa isang pinakamainam na ratio ng utang ay nasa pagitan ng 0.40 at 0.60. Sa ganitong paraan, ang pinaka-inirekumenda ng mga espesyalista sa pananalapi ay ang mga utang ng mga kumpanya ay kumakatawan sa pagitan ng 40% at 60% ng kinakatawan ng kabuuang sariling mga mapagkukunan. Kaugnay nito, isinasaalang-alang na ang isang ratio ng pagkakautang na higit sa 0.60 ay nagpapahiwatig na ang kumpanya ay labis na utang, habang ang isang mas mababa sa 0.40 ay nagpapahiwatig na ang kumpanya ay may napakaraming mapagkukunan na hindi ginagamit nang maayos para sa posibleng pagpapalawak.

Paano nakukuha ang ratio ng utang?

Ang ratio ng utang ay maaaring kalkulahin mula sa kabuuan ng lahat ng mga utang na nakakontrata, kapwa sa panandaliang at sa pangmatagalan. Kapag mayroon ka ng data na iyon, nahahati ito sa kabuuang mga pananagutan, na nakuha sa pamamagitan ng pagdaragdag ng net na nagkakahalaga kasama ang kasalukuyan at hindi kasalukuyang pananagutan (kilala rin bilang equity). Kasunod, ang resulta ay dapat na i-multiply ng isang daan, upang makuha sa ganitong paraan ang porsyento ng ratio ng utang na mayroon ang kumpanya. Ang formula upang maisagawa ang pagkalkula na ito ay ang sumusunod:

ratio ng utang

Maikling at pangmatagalang ratio ng utang

Sa panimula, mayroong dalawang pangunahing formula ng ratio ng utang, na ginagamit depende sa oras ng utang na mayroon ang kumpanya. Ang una ay ang mga dayuhang pondo o panandaliang utang (RECP). Ang isa pa ay ang panlabas na pondo o pangmatagalang pagkakautang (RELP).

Ang RECP ay isang pamamaraan na responsable para sa pagsukat ng mga panandaliang utang o kasalukuyang pananagutan, na nahahati sa net net. Sa kabilang banda, ang pangmatagalang ratio ng utang ay nakuha sa pamamagitan ng paghahati ng mga utang o kasalukuyang pananagutan na nakuha sa pangmatagalang, sa net net.

 

pormula sa ratio ng utang

 

pag-endorso ng mahabang ratio ng formula

 

Karaniwan, ang istratehiyang ginamit ng maraming mga kumpanya ay ang pangmatagalang panlabas na financing, dahil ang modality na ito ay pinapayagan silang harapin ang utang sa isang mas mahabang panahon, at samakatuwid, pahabain ang mga term na mayroon sila upang makabuo ng higit na pagiging produktibo at matupad nang walang mga problema sa nakamit na pangako sa ekonomiya.

Konklusyon

Tulad ng nakita natin sa buong artikulong ito, ang ratio ng pagkakautang ng isang kumpanya ay tumutugma sa isang mahusay na instrumento sa pananalapi, na ang paghawak nito nang maayos at responsable, maaaring kumatawan sa isang perpektong tool para sa pamamahala ng ekonomiya at solvency ng pananalapi ng isang kumpanya sa paglipas ng panahon. Pinapayagan din kaming makakuha ng mga mapagkukunan sa anyo ng mga kredito at pangmatagalang mga pautang sa pananalapi, mula sa iba't ibang mga institusyong pampinansyal, upang mabilis na mapalago ang mga negosyong iyon na may sapat na potensyal, at laging may kapayapaan ng isip na ang mga pagbabayad at bayarin ng nasabing mga utang ay maaaring Walang problema, sapagkat iyon ang tiyak kung ano para sa amin na subaybayan ang ratio ng utang na mayroon ang aming kumpanya o negosyo.

Sa madaling sabi, ito ay a pamamaraan upang magkaroon ng kontrol sa mga pautang, kredito at utang, bilang mga mapagkukunan na maaaring malutas sa isang tiyak na oras, na nagbibigay-daan sa amin upang paunlarin ang negosyo nang walang sagabal sa kakulangan ng financing, at pagkakaroon ng katiyakan na ang lahat ng mga nakamit na pang-ekonomiyang nakuha ay maaaring masakop, nang walang mga sagabal na maaaring makaapekto sa katatagan o pampinansyal kalusugan ng kumpanya


Ang nilalaman ng artikulo ay sumusunod sa aming mga prinsipyo ng etika ng editoryal. Upang mag-ulat ng isang pag-click sa error dito.

Maging una sa komento

Iwanan ang iyong puna

Ang iyong email address ay hindi nai-publish. Mga kinakailangang patlang ay minarkahan ng *

*

*

  1. Responsable para sa data: Miguel Ángel Gatón
  2. Layunin ng data: Kontrolin ang SPAM, pamamahala ng komento.
  3. Legitimation: Ang iyong pahintulot
  4. Komunikasyon ng data: Ang data ay hindi maiparating sa mga third party maliban sa ligal na obligasyon.
  5. Imbakan ng data: Ang database na naka-host ng Occentus Networks (EU)
  6. Mga Karapatan: Sa anumang oras maaari mong limitahan, mabawi at tanggalin ang iyong impormasyon.